Belgrade Calling – Metal spektakl (Judas Priest & Helloween)


Judas Priest @ Beogradska Arena 29. juna Beograd je bio hevi metal prestonica, poput mnogih evropskih gradova, koji organizuju slične festivale, beogradski festival Belgrade Calling je upriličio svečanost za sve ljubitelje tvrdog i žestokog zvuka koncertom svetski poznatih sastava Helloween i Judas Priest, kao pravo zagrevanje predstavio se i makedonski bend Steel Temple.

Nakon kvalitetnog muziciranja momaka iz Makedonije, koji su predstavljali svoje autorske stvari sa albuma Barajki do spasot kao i obradu pesme „Children of the Sun“, sve je bilo spremno za glavni program i koncert Helloween-a.

Helloween @ Beogradska Arena

Bogata scenografija u kojoj se prepliću motivi epa i fantastike kao i melodični uvod sa razglasa označili su zvaničan početak, kako glavnog programa, tako i energične svirke nemačkog benda. Početak uz „Eagle Fly Free“, brz tempo, odsečni rifovi, precizan i brz bubanj. Upravo sve ove osobine su preovladavale celim koncertom. Usledile su „Dr Stein“, koja je naišla na ovacije publike, a potom je premijerno izvedena pesma „My God – Given Right“ sa novog albuma koji nosi naziv kao i pomenuta pesma. „Waiting for the Thunder“, „Straight out of Hell“, koje su horski otpevane. „Lost In America“, pesma sa poslednjeg albuma, je pesma koja se uklapala u scenografiju, koja je podrazumevala spoj bundeve, koja je zaštitni znak grupe i glave Kipa Slobode. Primetna je bila odlična komunikacija između benda i publike, što je jedan od važnih uslova za dobar koncert. Za kraj su svima priređeni hitovi sa oba dela albuma Keeper of the Seven Keys, pesme „Future World“ i „I Want Out“. Koncert pun energije i svežine, melodičnosti i dobre hemije na relaciji publika – bina, pravi uvod za ono što sledi.

A usledio je pravi spektakl. Po drugi put u Beogradu, nakon četiri godine, Judas Priest dolazi da promoviše svoj najnoviji album Redeemer of Souls i da pokaže kako pravi i istinski hevi metal treba da zvuči. Velika zavesa je pala i prvi zvukovi gitare su nagoveštavali „Dragonaut“, jednu od naslovnih numera sa novog albuma, kratka definisana sa tvrdim rifovima, predstavlja sve ono što je Judas Priest oduvek bio. „Metal Gods“, metal marš sa najpopularnijeg albuma uz marševsko podržavanje sa video bimova i „Devil Child“ su odmah pogodile žice i sve vratile u zenit doba metala. Vredi pomenuti da je originalan izgled i stil, koji su upravo oni utemeljili pre 40 godina i raširili ga po sveukupnoj muzičkoj sceni tj. koža, nitne i lanci i ovoga puta bio prisutan. Na bini se pojavila velika slika omota albuma iz 1976. godine Sad Wings Of Destiny, što je nepobitno značilo izvodjenje pesme „Victim of Changes“, velike pesme i velikog hita u svakom pogledu, a dati trenutak se može smatrati centralnom i najjačom figurom koncerta. Ovde je Rob Halford pokazao da sve tonove i vriskove može da izvede, baš kao i pre više decenija. Gitarski dvojac koji čini Glen Tipton (Glenn Tipton), originalni gitarista i Riči Falkner (Richie Faulkner), mlada zamena za Davninga (KK Downing) je funkcionisao kao sat, jednako deleći solo deonice u svakoj pesmi, uvek uz sjajnu pratnju onog drugog.

„Halls of Valhala“ i „Dragonaut“ su još dve numere sa novog albuma koje su izvedene uz snažan vokal i zvučne gitare. Pravo iznenađenje je bila pesma „Turbo Lover“, naslovnica albuma Turbo (1986.) i hit osamdesetih, sa svim efektima i manipulacijama zvuka kao i tada. Trenutak sa najviše emocija, a koje su bitne, čak i za takvu vrstu muzike, a u smislu Judas Priest-a je „Beyond the Realms of Death“, koja počinje sa gitarskim razlaganjem i završava se sa moćnim gruvom uz dugačku solo deonicu na gitari koja je obeležava. Sve to je upriličeno srpskoj publici.

Judas Priest @ Beogradska Arena

Ugašena svetla, zvuk motora, izlazak motorom na scenu označava najaktuelniji deo na njihovim koncertima. „Paket“ koji počinje sa „Hell Bent for Leather“, „Breaking the Low“, zaključno sa velikom koncertnom atrakcijom „You’ve Got Another Thing Comin’“, koja redovno, tako i sada, biva produžena interakcijom sa publikom. Odlazak sa bine značio je još brži povratak uz „Hellion“ posle koga obavezno ide „Electric Eye“ veliki hit sa albuma Screaming for Vengeance (1982.). Za samo finale uvod na duplom bas bubnju, snažan vrisak – „Painkiller“, sinonim za Priest, iako je pesma novijeg datuma u odnosu na celokupan opus i pomenute hitove. I poslednja pesma „Living After Midnight“ hevi metal hit i himna filozofije razuzdanosti, slobode i noćnog života.

(Visited 41 times, 1 visits today)
Share on Facebook0Tweet about this on TwitterPin on Pinterest0Share on Reddit0Share on Google+0Share on Tumblr0Share on LinkedIn0Email this to someone